Ontstaan

De zwartkruit-sectie is een onderafdeling van de schietvereniging Beilen en telt een kleine dertig leden. Deze sectie is ooit op poten gezet door een aantal enthousiaste liefhebbers die het “back to basics” principe voor wat het schieten betreft huldigen. Dat houdt dus in dat er tijdens bijeenkomsten van de sectie uitsluitend geschoten wordt met zwartkruit wapens. Dat kunnen originele en replica’s zijn van patroonwapens, maar ook percussievoorlader of vuursteenvoorlader wapens.

Toen het jaren geleden ter sprake kwam om met zwartkruit te gaan schieten is meteen vastgesteld dat dit op normale schietavonden nauwelijks te realiseren viel. Niet alleen vergt het schieten met voorladers veel meer tijd dan moderne patroonwapens, maar ook de doffe klappen, de rookontwikkeling en de geur zorgen voor overlast. Niet voor zwartkruitschutters uiteraard, maar wel voor die schutter die net ligt te trainen met zijn kleinkaliber geweer. Er is toen besloten om een scheiding te maken en eens in de maand de gelegenheid te bieden tot het schieten volgens ouderwetse principes. Zoals gezegd gaat het met zwartkruit schutters om liefhebbers en een groot deel daarvan is ook nog verzamelaar van antieke wapens. Uiteraard inspireert dat laatste tot het schieten met originelen. Het is namelijk een heel aparte ervaring als je een wapen staat te laden en je realiseert je dat zo’n 150 jaar eerder de eerste eigenaar dat op exact dezelfde wijze stond te doen. Aldus kan het gebeuren dat op het ene schietpunt iemand staat te schieten met een gloednieuwe replica Enfield voorlader terwijl naast hem iemand staat met een antiek vuursteen geweer dat inmiddels al 180 jaar oud is.

Nu is het zo dat de sectieleden geen beginners zijn. In principe kan ieder lid van de SV-Beilen lid worden van de sectie, net als een beperkt aantal gastleden, maar minimale eis is dat men reeds over een machtiging beschikt. Daarnaast vergt het zwartkruit schieten de nodige kennis van munitie. Het schieten met voorladers met zwartkruit vergt de kennis om kogels zelf te gieten uit lood en zelf kruit af te wegen. Het schieten met patroonwapens ligt nog iets gecompliceerder. Patronen geladen met zwartkruit bestaan namelijk in principe niet en moeten dus altijd zelf worden gemaakt. Dat houdt in dat men moet gaan herladen en dat klinkt makkelijker dan het is. Niet alleen moeten kogelkoppen worden gegoten maar ook moeten van alle componenten als kruit, hulzen en slaghoedjes complete patronen worden gebouwd. Dat vergt kennis, inzet en uiteraard tijd, hetgeen door de zwartkruitschutters als voorpret wordt beschouwd. Na het schieten worden dan de resultaten van de eigenbouw ammo beoordeeld en zo die niet erg geslaagd zijn, ontstaat dan vanzelf een discussie waarbij men elkaar met raad en eventueel daad terzijde staat.